De maand van Jos – oktober 2019

9 oktober 2019
Secretaris

Geslaagd voor examen Scullen2/Sturen2
Zaterdag 12 oktober zijn voor het examen Scullen2/Sturen2 geslaagd: Henriëtte Bottinga, Nicolette van Leeuwen, Arnold van Winden en Richard Fox. Bekijk de galerie hier.

De geslaagden met de examinatoren en de instructiecoördinator

Evenementen, al dan niet voorbij
Dat de ‘Kromme’ Rijn Games een succes zijn geweest weet je uit eigen ervaring of heb je gelezen in het verslag. De RABO-fietstocht waar we in het verleden meerdere keren aan hebben deelgenomen en die een extra inkomen voor onze club opleverde bestaat helaas niet meer. De RABO-bank heeft nu een nieuwe Club-actie die open staat voor verenigingen die een bankrekening bij die bank hebben. Wij vallen dus eigenlijk buiten de boot. Namens onze vereniging heeft Roel Otten zich laten interviewen door de Woerdense Courant voor een serie artikelen over de Oude Rijn. We hebben inmiddels de drukproef gezien en wachten met spanning de publicatie af. Houd het sufferdje in de gaten! Onlangs werd de Nationale Sportdag gehouden. Toen we de blauwe spandoeken op diverse punten in Woerden zagen was het helaas te laat om ons nog aan te sluiten. Gelukkig is er volgend jaar weer een nieuwe kans.

Helemaal loslaten was een brug te ver, dit was al spannend genoeg

Op 10 oktober hebben we een ochtend- en een middagclinic voor de leerlingen van het Kalsbeek-college verzorgd. Wim van der Geest had de organisatie weer puik voor elkaar en de vrijwilligers, waaronder jullie secretaris hebben weer genoten van het jeugdig enthousiasme. Als extra bij deze clinic kunnen de scholieren ook even in een skiff gaan. Bij de morgen-clinic was het weer zo slecht, dat we het over geslagen hebben, maar in de middag hebben we toch een durfal gezien. Of we er ook leden aan over houden valt te hopen, maar ook als het niet zo is hebben we toch het tevreden gevoel van maatschappelijk relevant bezig te zijn geweest, én een leuke dag gehad te hebben.

Wat nog in het vat zit. Commissaris Roeien André heeft laten weten, dat de coaching voor roeiers in glad materiaal ook dit jaar weer doorgaat. Op dit moment is nog geen datum bekend, maar houdt onze berichtgeving in de gaten! En vergeet vooral de snerttocht op 9 november niet!

Huis en tuin
Er is na de ledenvergadering veel nagedacht en gepraat over met name de zoutloods en de zithoek. Dat er schot in de zoutloods zit heb je al kunnen zien: de vieze lappen zijn vervangen door plastic zeilen van een groen, dat niet misstaat bij het grachtengroen van onze loodsen en de nieuwe golfplaten liggen klaar om gemonteerd te worden. De lap die ons visitekaartje voorstelt hangt nog wel voor de zoutloods en wacht op een opknapbeurt.

De commissie Huis en Tuin, gecoördineerd én tot nu uitsluitend bemenst door Margreet en Marianne, is een heuse commissie geworden door uitbreiding met twee leden: Mathé van der Zon en Kees Verheul. Jullie zullen nog steeds uitnodigingen krijgen voor ‘groot onderhoud’ van de tuin en de grote schoonmaak, maar voor kleine klusjes, vooral die welke geen uitstel kunnen lijden is de commissie ook een WERK-groep. Het eerste product is een gereedschapsrekje met een tang, schroevendraaier, moerensleutel en zelfs een vervaarlijke hamer, dat heel professioneel van een schaduwafbeelding voorzien ongetwijfeld van groot nut zal zijn. Wie heeft immers zich niet ooit suf gezocht naar een tangetje als er in de vleugelmoer van het voetenbord geen beweging te krijgen was of naar een steeksleutel om de dol los te draaien om ringetjes te verplaatsen.

Bedien jezelf, maar hang het gereedschap terug na gebruik!

Mocht je het rekje nog niet gezien hebben: kijk tussen de pikhaken en het rekje met tuingereedschap achter de C4-en in loods 1. De commissie heeft zelfs de bosmaaier weten los te weken uit de heilige hallen van de TC.

Opzegregeling
In ‘van de bestuurstafel’ heb je kunnen lezen, dat het bestuur zich gebogen heeft over de procedure van het opzeggen van het lidmaatschap. Hierbij is meer inzicht gekomen in enige begrippen: opzeggen kan het hele jaar tot vier weken voor het jaareinde, in de praktijk vóór 1 december. Maar met opzeggen eindigt het lidmaatschap niet meteen. Het lidmaatschap loopt namelijk over het hele kalenderjaar en wordt, als er niet is opgezegd, automatisch voor weer een jaar verlengd. Dus, als je opzegt eindigt je lidmaatschap in hetzelfde jaar op 31 december. Je kunt dus ook na opzegging nog tot 31 december aan alle verenigingsactiviteiten deelnemen. Ik zou me voor kunnen stellen, dat ook al ben je in september in Groningen gaan studeren, je de snerttocht in november niet wilt missen. Dat kan dus heel gewoon.
Ben je een twijfelaar en zeg je pas op als het nieuwe jaar begonnen is, dan houden we je aan de opzegregels en blijf je nog het lopend jaar lid. Dat levert soms vervelende situaties op, die je als bestuur wilt voorkomen. Dat is de reden dat we én klip en klaar op de website gaan schrijven hoe de spelregels zijn én dat we rond 15 november een mailtje gaan sturen als herinnering. Als je dan nog niet gewaarschuwd bent geldt het gezegde ‘eigen schuld, dikke bult’, al zullen we dat natuurlijk nooit zo formuleren.

Veiligheid
Dat we gaan werken met een heuse commissie voor de veiligheid heb je al in ‘van de bestuurstafel’ kunnen lezen. Daar kon je ook lezen over de bereidheid van enkele sloepbezittende Nieuwerbrugse Krommers om te assisteren bij het slepen van omgeslagen skiffs en tweeën. Het is wel aardig te vertellen hoe dat tot stand is gekomen. Toen ik deze zomer skiffend een bijna-aanvaring met de Prestige had was mijn intuïtieve reactie: houden stuurboord en intrekken van de bakboordriem. Het was vervolgens voor de boeg van de Prestige een klein kunstje om mij met de bakboordriem ‘uit het zadel te wippen’. Terwijl er vanuit het water en in de Prestige overleg was wat de beste manier was om weer – met skiff – thuis te komen, kwam een sloepje hulp brengen. De drenkeling en de boeg van de skiff werden aan boord van de sloep gehesen en zo tufte de sloep naar ons buitenvlot. Zo’n verhaal vertel je vervolgens enigszins aangedikt om een leuk gesprek bij de koffie te hebben. De sympathieke reactie van Nieuwerbrug was dat men bij een volgende keer wel wilde helpen bij het slepen. Daar gaan we binnenkort met elkaar verder over praten.

Onderwerpen gecombineerde bestuur-commissiesvergadering
Op donderdag 7 november komen bestuur en commissarissen, coördinatoren en contactpersonen weer bij elkaar voor de jaarlijkse gecombineerde vergadering van bestuur en commissies. Vergadering is eigenlijk geen goede benaming, het gaat een beetje om – figuurlijk – met de voeten op tafel met elkaar te praten over van alles en nog wat dat met de vereniging en met het roeien te maken heeft.

En voorts ben ik van mening,
…. dat de deuren van loods 1 onverwijld gerepareerd moeten worden.

Van de bestuurstafel – september 2019

9 oktober 2019
Secretaris

Op 25 september heeft het bestuur vergaderd. Naast de ‘standaard-agendapunten’ is aandacht aan het volgende besteed.

Huis en tuin
Er is in het verleden al veel nagedacht en gepraat over met name de zoutloods en de zithoek, waarbij de ideeën over de zithoek alle richtingen op springen en waarbij de onzekerheid die de ‘brug’ veroorzaakt ook een rol speelt. Ons bestuur heeft besloten dat er een enquête over de aankleding van ons terrein komt waarvan de resultaten op de ledenvergadering van 2020 worden gepresenteerd.
De commissie Huis en Tuin heeft gevraagd of de commissie tot een WERK-groep kon worden uitgebreid. Het doel is dat kleine klussen snel uitgevoerd kunnen worden zonder oproep aan de hele vereniging. Voor grote klussen als ‘groot onderhoud’ van de tuin en de grote schoonmaak zullen ook in de toekomst als vanouds alle leden worden aangeschreven. Het bestuur stemt van harte in met dit voorstel.

Opzegregeling
Wat niet alleen het bestuur maar de hele vereniging natuurlijk het liefste ziet is dat op de Nieuwjaarsbijeenkomst iedereen nog aan boord is. Maar de werkelijkheid is dat we ook leden kwijt raken, bij de jeugd omdat ze naar een studentenvereniging overstappen, helaas bij sommigen omdat de gezondheid te wensen over laat, of dat het roeien je toch minder boeit dan je aanvankelijk dacht. Het is belangrijk dat je het afscheid van leden op een goede manier regelt. De statuten zijn daar heel helder in, maar wie leest die nu? Daarom heeft het bestuur besloten een en ander in klare taal op te schrijven, op de website te publiceren en de leden tijdig te informeren over de formele termijnen.

Reorganisatie Veiligheid
Er zijn wat ontwikkelingen in het domein van de veiligheid. Onze veiligheidscoördinator heeft ons bericht, dat hij uiterlijk op de ledenvergadering in maart het stokje wil overdragen aan een opvolger. Enkele leden die in het bezit van een sloep zijn hebben ons laten weten, dat ze bereid zijn om te helpen een omgeslagen skiff of dubbeltwee weer veilig naar de roei terug te slepen. Deze twee ontwikkelingen hebben ons bestuur op het idee gebracht dat uitbreiding naar een niet alleen denkende maar ook assisterende veiligheidscommissie een goed idee zou zijn. De secretaris die de portefeuille veiligheid onder zijn hoede heeft gaat een dergelijke commissie samenstellen en handen en voeten geven.

Onderwerpen gecombineerde bestuur-commissiesvergadering
Op donderdag 7 november komen bestuur en commissarissen, coördinatoren en contactpersonen weer bij elkaar voor de jaarlijkse gecombineerde vergadering van bestuur en commissies. Waar we dit jaar naast de berichten uit de commissies aandacht aan willen besteden is het verder uitwerken van de jaarkalender. Het bestuur denkt dat het mogelijk moet zijn om heel vroegtijdig al, soms globaal, soms precies, een datum aan een activiteit, evenement of wedstrijd te hangen. De vraag is welke dingen zetten we er wel en welke er niet op, welke externe gebeurtenissen als wedstrijden zijn relevant voor ons en dergelijke.

‘Kromme’ Rijn Games 2019

21 september 2019
Jos Maas

Wat een uitgelezen dag, wat een prachtig weer, wat een uitbundig feest, wat een fantastische vereniging, wat een geweldige leden, wat een ‘heerlijke’ dames van de lunch, wat een deskundige wedstrijdleiding, woorden schieten te kort om de euforie van de ‘Kromme’ Rijn Games van zaterdag 21 september te beschrijven.

Bekijk de foto’s in de galerij.

Rond 10 uur was de wedstrijdorganisatie al druk in de weer met het ophangen van de verenigingsvlag, met het klaar zetten van de fleurige, uit de mottenballen gehaalde banners van het vorige lustrum en met het plaatsen van de boeien midden op het water voor de behendigheidswedstrijd.

Bij het keukentje werden alle heerlijkheden uitgestald, werden kannen met koffie klaar gemaakt, buiten werd de parasol uitgeklapt, de kussens in de stoelen gelegd, de kopjes klaar gezet. Alles straalde de belofte van een geweldige dag voor de deelnemers en belangstellenden die langzaam kwamen binnendruppelen.

Terwijl iedereen genoot van de koffie, de Heel-Holland-Bakt-waardige cake met kersenvulling en de genoeglijke conversatie mocht ik de spelen openen namens onze voorzitter, die helaas ook in het weekend aan de stikstofproblematiek in Den Haag gekluisterd was. Vóór wedstrijdleider Wim van der Geest de opzet van het programma toe ging lichten, complimenteerde hij met een vermakelijke verspreking de ‘heerlijke dames van de lunch’, een uitdrukking die we er in gaan houden. Daarna volgde het programma. De teams waren de avond tevoren al zo zorgvuldig samengesteld, dat in principe elk team de potentie had om eerste te worden. Elk team moest twee heats van 400 meter roeien, één keer in De Bas met kleine bladen en één keer in De Nes met big blades en één rondje in een wherry om de twee boeien – in de vorm van lege cola-flessen – heen. De tijden zouden worden opgeteld en de kortste tijd zou blik trekken in de Krom-traditionele vorm van een cake.

En dan barst de wedstrijd los. Twee teams stomen op richting Nieuwerbrug, vergezeld van supporters op de fiets en de wedstrijdleiding. In gespannen afwachting staan de andere leden op het bruggetje, bij het vlot, waar de finish is. En zo gaat het door, steeds de volgende twee teams, steeds de supporters overal op het jaagpad, steeds mensen die genoeglijk met elkaar aan het kouten zijn, steeds mensen die even nog een bakkie doen, en steeds fietsers, wandelaars die zich een weg door de haag van Krommers heen wurmen, en steeds vele sloepjes en jachtjes op het water, alles met luide aanmoediging en handgeklap en het geheel onder een stralende zon en bij een verkoelende zuidoostenwind.

Sterke verhalen doen de ronde, hoe je je tegenstander kunt beïnvloeden, een beetje goedmoedige intimidatie, een emmertje onder het water aan het roertje, én een nieuwe truc: het bankje achterstevoren op de sliding, wat in de opwinding van de strijd niet wordt opgemerkt. Dat het werkt is deze zaterdag duidelijk gebleken, het slachtoffer schuift bij de start van zijn bankje en laat de wedstrijd over aan zijn drie maatjes, die van geen ophouden weten en al met al nog een aardige tijd neerzetten ook.

Steeds opnieuw gauw even naar het scorebord, dat op een stuk behangpapier is neergekalkt, kijken hoe je ervoor staat, of er bij de tweede heat nog wat winst te behalen is. Bij alle plezier en goedmoedigheid is het leuk om te zien hoe gemotiveerd, ja zelfs fanatiek de teams zijn, winnen is nog leuker dan meedoen.

Na de snelheidswedstrijden wordt alles in gereedheid gebracht voor de behendigheidswedstrijd. Een boei die door een onoplettende (laten we het daar maar op houden) schipper is overvaren en meegesleurd moet vervangen worden, dus kruipt Henk Schwab weer in de Kerverland om de boei te plaatsen.

Inmiddels kondigt de trek in de door Margreet en haar team zeer goed verzorgde broodjes zich aan en sluipen verschillende, vooral jongere personen naar de keukenafdeling in loods 2 om sneaky een broodje mee te pikken. Grootmoedig staat Margreet deze schending van het programma toe en wordt er al ruim voor de geplande lunchtijd een aanval op het buffet gedaan. Overal op het terrein en het jaagpad zie je aan een broodje knabbelende roeiers, wat weer een stimulerend effect op de anderen heeft.

Na deze versterking van de inwendige mens kan de behendigheid beproefd worden. Een hoge snelheid bij het roeien is eerder contraproductief, want het gaat er om hoe snel je met ronden om de boei heen komt. Met een stevige oostelijke wind verkijk je je gemakkelijk en wie de boei raakt is gediskwalificeerd. Beide boeien liggen nog geen 80 meter van elkaar dus het publiek heeft zich bij het vlot verzameld, geniet van het amusante schouwspel en moedigt beide teams aan. Over het verloop valt niets te zeggen, wie de ene boei soepel gerond heeft blijkt hopeloos in de knoop te komen met gekruiste riemen, zich de longen uit het lijf schreeuwende stuurlieden en slecht luisterende roeiers.

Na het laatste wedstrijdprogrammapunt splitsen zich de geesten, de een gaat de boten uit het water halen, wassen en opruimen, de wedstrijdleiding gaat zich over de resultaten buigen, de heerlijke dames van de lunch werken nu aan de nazit-met-borrel en de overigen verliezen zich in een gezellige conversatie.

En dan komt Wim met de uitslag …. en een verrassing. Uiteraard heeft de jeugd op alle fronten gewonnen, zij krijgen de cake, maar …. alle fronten? De wedstrijdleiding heeft nog een opvoedkundig programmapunt, of is het een lesje in nederigheid: de jeugd moet tegen de veteranen. André en Wim, nog geen week geleden eerste geworden in de dubbeltwee bij de Goudse Mijl, Leo Bom en Henk Schwab, die hun sporen in het wedstrijdgebeuren wel hebben verdient gaan tot besluit roeien tegen het aanstormend talent.

Maar de jeugd bereidt zich goed voor. Marijn heeft de speciale toeter in de loods gevonden en zet een indrukwekkende stuurman neer, die zich de longen uit het lijf schreeuwt. Maar verschil moet er zijn, waar de ene boot splashend voortploetert glijdt de veteranenboot met Renate op stuur met meer dan twee bootlengtes verschil over de finish. Het plezier bij de jeugd is er niet minder om!

En dan komt de ‘rekening’, deze staat uiteraard op nul, maar de vrijwillige bijdrage is niet alleen bijdrage in de kosten maar ook een blijk van waardering voor het geweldige werk van onze heerlijke dames. Bij het voor gesloten verklaren van de spelen wijs ik dus nog even op de betreffende kist.

Velen dragen bij, en voor wie geen geld bij zich had hebben we onze verenigingsrekening voor een vrijwillige bijdrage nog even opengesteld.

Helemaal op zijn plaats is een woord van dank aan André, Wim en Henk voor jullie voortreffelijke voorbereiding en leiding van de wedstrijd, aan caterende heerlijke dames Margreet, Tineke en Liesbeth voor de huisgemaakte taarten, quiches en pizza’s en voor de geweldige lunch. Maar jullie allemaal, enthousiaste tachtig-plussers en pensionado’s, viriele (m) en lieftallige (v) vijftig-minners, aanstormend jeugdig talent: zeer bedankt voor jullie inzet en deelname. Volgend jaar weer spelen, minstens net zo goed als de editie 2019!