Maand van Jos – 2

juli 2019
Jos Maas, secretaris en basisinstructeur

Examens Sc1/St1
Zaterdag 6 juli 2019 hebben acht van de negen cursisten hun bevoegdheid Scullen/Sturen 1 behaald. Namens de hele vereniging wenst het bestuur de geslaagden geluk! Christine is met vakantie en doet na de zomer haar examen.
Coördinator basiscursus Anne Schouls heeft in haar stukje verslag gedaan van de lessen en het examen. Foto’s kun je vinden in de galerij. Het klinkt wat obligaat, maar dit is dus echt een leuke, enthousiaste, leergierige groep, die het roeien serieus neemt, die verrast was dat je niet zomaar even in een boot wegvaart, maar dat je stevig aan techniek en theorie moet werken, en die heel plezierig altijd in is voor een grap. En ook een initiatiefrijke groep die de handen voor onze club uit de mouwen wil steken. Wist je dat 30% – dertig procent! – van deze groep op maandag 24 juni aanwezig was bij de opschoonactie van ons terrein. Wist je dat nieuw lid Kees met een strijkpatroon ons logo op zijn pet en shirt heeft gestreken? Instructie mogen geven aan deze negen mensen heb ik echt als een voorrecht beschouwd.
Een instroom van negen nieuwe leden! Zes van de negen komen uit Nieuwerbrug, twee wonen op het Defensie-eiland, één woont aan de Rijn in Woerden. Negen nieuwe leden, dat hebben we in lang niet gezien. We willen daarom graag weten hoe zij de weg naar De Krom gevonden hebben. De twee advertenties in de Woerdense Courant …. die krant lezen we niet in Nieuwerbrug. Affiches voor de ramen van Krom-leden ….. in Nieuwerbrug? Strooiblaadjes? Van-mond-tot-mond-reclame? Nee, sommigen kenden elkaar al … van de tennisclub, van een inwonersinitiatief, als buren, en zijn verrast elkaar bij de eerste les te ontmoeten. Hoe hebben ze De Krom dan wel gevonden? Het antwoord is verrassend, of bij nader inzien eigenlijk logisch: we wonen allemaal aan het water en zien dagelijks jullie boten voorbij komen, we zien de pure schoonheid van het roeien, we zien dat roeiers duidelijk veel plezier aan hun sport beleven. Het heeft even geduurd voor het tot ons doordrong dat het misschien ook voor ons heel leuk zou zijn, maar toen het kwartje gevallen was hebben we even gegoogled met trefwoorden roeien en woerden en bingo: www.rvdekrom.nl! Ook van de drie uit Woerden horen we soortgelijke geluiden: geen Woerdense Courant gelezen, wel regelmatig de boten over de singel en de Rijn zien varen.

Is dit verhaal een toevalligheid of zouden we er een conclusie uit kunnen destilleren?

Ergometerkampioenschap André
Het is al weer een paar maanden geleden, maar we moeten nog even terugkomen op het wereldkampioenschap indoorroeien van André Derksen. Op 28 april kreeg ik een mailtje van de redactie van het verenigingsblad van de Algemene Utrechtse Studentenroeivereniging Orca met de vraag om de contactgegevens van André. Ze wilden graag een artikel schrijven over deze prestatie. Het gesprek heeft plaatsgevonden, het artikel is geplaatst, en het leek ons aardig om het aan jullie voor te leggen. Desgevraagd, kreeg ik een pdf-bestand van dit artikel. Ik heb het op onze site gezet en op deze link kun je het downloaden. Veel leesplezier, en let ook op de achtergrondfoto, een nogal droge metafoor voor de eenzame ‘tocht’ voor André.

Komende evenementen
Omdat onze deelname aan de sportochtend van de Woerdense Vakantieweek minder goed past in het sportbeleid van onze vereniging is besloten dat de editie van 2017 de laatste is geweest. Met een beetje nostalgie kijken we nog even naar een oude foto, want leuk was het wel.

De interne wedstrijden, ook wel ‘Kromme’ Rijn Games genaamd, gaan door. De eerste contacten zijn gelegd tussen de commissarissen Roeien (bestuurslid André) en Jeugd (Wim van der Geest). We mogen er dus van uit gaan, dat onze junioren zich van hun beste kant zullen laten kennen. Het bestuur zal ook als team uitkomen. De datum staat nog niet vast, o.a. vanwege belangstelling van verschillende leden voor de Goudse Mijl, die op 15 september plaats vindt. Dus houdt de andere zaterdagen van september nog even open!

De vuilniscontainer
Plots was hij daar, de container. Niemand had hem besteld, wie hem binnen heeft laten brengen is niet bekend. Van de weeromstuit werd hij gebruikt waarvoor containers bedoeld zijn. Het gevolg laat zich raden: tot de rand gevuld en zo bleef het, want geleegd werd hij niet. Toen het raadsel voor verschillende mensen te gortig werd is er wat heen en weer gemaild, maar het werd niet opgelost.

En dan neem je als secretaris het initiatief, je belt Renewi, legt de situatie uit, dat wil zeggen, je weet de klantendienst te vertellen, dat er een container is, dat er Renewi op staat, dat je niet weet hoe die op ons terrein gekomen is, dat niemand hem besteld heeft, dat wij nooit zaken met Renewi hebben gedaan, maar dat je een ding zeker weet: die container moet van ons terrein gehaald worden.

Ik heb nog steeds mijn twijfel of mijn verhaal begrepen is, want toen ik zei, dat de container weggehaald moest worden, werd mij verteld, dat Renewi dat niet kon doen. Wie dan wel, was mijn vraag. Dat was ‘handhaving’ zei de behulpzame dame van de klantendienst. Wie ‘handhaving’ was, dat moest ik de ‘gemeente’ maar vragen. De ‘gemeente’ bij monde van een vriendelijke helpdeskdame van het stadhuis hoorde het vervolgens in Keulen donderen, dus bleef mij nog maar een optie over, een mailtje aan Renewi. Ik weet niet of mijn dreiging om deze soap als onderwerp aan Kanniewaarzijn aan te bieden geholpen heeft, maar ik kreeg per kerende post een mailtje met het bericht dat de container de week erop opgehaald zou worden en dat ik telefonisch te horen kreeg op welke dag en uur dat zou zijn. Daar ik noch het nummer van de loodstelefoon, noch van mijn privé-telefoons bekend had gemaakt, was ik wat bevreesd, dat het alsnog niet goed zou komen. Dus stuurde ik een mailtje terug met mijn mobiele nummer en het verzoek om de dag tevoren even te bellen, zodat ik de ophalers binnen kon laten. En wat gebeurt er? Ik word niet gebeld, maar op donderdag kom ik op de roei, staat het hek open, staat er een Renewi-vrachtwagen voor het hek en is de container verdwenen. Het toeval en het geluk wil, dat een van de roeimaatjes juist op het goede moment aanwezig was en weliswaar wat aarzelend omdat ze nergens van wist het hek heeft open gedaan en de container heeft laten weghalen. Ik moet er niet aan denken, dat de mannen voor een gesloten hek hadden gestaan.

Het onderhoud van ons terrein
Op maandag 17 juni hebben we onder deskundige leiding van de huis- en tuincommissie het overtollige groen weer binnen de perken weten te krijgen. Het idee om dat op een avond te doen, zodat ook de leden in het arbeidsproces mee konden doen en het feit, dat het die dag bloed- en bloedheet was heeft niet kunnen verhinderen, dat de opkomst wat tegen viel. De nieuwe leden in de basisinstructie hebben zich met 30% opkomst van hun beste kant laten zien. Vooral de bosmaaier trok hun aandacht, maar Bert Hermelink was onverbiddelijk, hij was de enige die verantwoord met dat machien kan omgaan. Meerdere pauzes, vele bekertjes water en een goed humeur hebben er aan bijgedragen wat jullie allemaal met eigen ogen hebt kunnen zien. De foto’s van deze happening staan hier op onze website. Als je deze vergelijkt met de werkelijkheid van vandaag dan zie je dat het groen wel verrekt hard groeit. De wildernis naast en achter de loods is door de overmacht van het warme weer nog in de oude staat. Dus binnenkort krijgt de groep op wie met een avondsessie gemikt was een nieuwe kans!

Examen basisinstructie, 6 juli 2019

6 juli 2019
Anne Schouls, coördinator Basisinstructie

Zaterdag 6 juli 2019 was een spannende dag voor de groep roeiers die in april is gestart met het beoefenen van deze mooie sport.

Om 11 uur legden 8 pupillen het examen scullen1/sturen1 af. De groep bestaat uit 2 dames en 7 heren, allen even enthousiast. Christine is op vakantie, zij zal na de zomer examen doen. Verdeeld over 3 wherry’s hebben Ani, Flip, Jan O., Jan de M., Asu, Kees, Mathé en Jona aan de examinatoren laten zien hoe goed ze de roeihaal onder de knie hebben. Ook hebben ze hun stuurmanskunsten moeten tonen: aanleggen, strijkend aanleggen en wat altijd een spannende bijzondere verrichting is, de Blokhuisbrug onderdoor: goed manoeuvreren en de roeiers op tijd laten vallen en slippen.

De examinatoren waren Helmy, André en Renate. Bij terugkomst in de haven, was het examen nog niet ten einde. Ook behandeling van het materiaal, schoonmaken en opruimen van de boten is een examenonderdeel. En daarna werden nog wat theorievragen gesteld met betrekking tot bootonderdelen en vaarregels.

Het verliep allemaal soepel en ontspannen. Allen zijn dan ook geslaagd, en zijn nu bevoegd om zelfstandig met een wherry het water op te gaan. Binnenkort krijgen ze de sleutel van het terrein en de loodsen, dan is het echt!
Vervolgens heeft Jos een paar officiële foto’s gemaakt en toen was er koffie met gebak, waar Renate voor had gezorgd.

Ook bij het examen was er hulp van ervaren roeiers die op boeg roeiden. Even een extra woord van dank aan hen. Wat zouden we moeten zonder de hulp van enthousiaste clubleden die hun vrije woensdagavond inleveren, door in een boot met beginners te stappen en zich gedienstig op te stellen ten behoeve van het leertraject. En elke zaterdagmorgen op stuur van een C4 zitten, met 4 zeer onervaren roeiers voor zich, die zeker in het begin nog nauwelijks de commando’s kennen. Heel erg bedankt voor jullie enthousiasme en geduld en soms de opoffering van je eigen roeiuurtje!

Welkom geslaagden en heel veel roeiplezier gewenst deze zomer. Ga lekker roeien zonder de priemende ogen van de instructeurs op je gericht!


vlnr: Jan de Mol , Ani van der Winden, Jan Okken, Flip van der Winden, Kees Verheul, Jona Derks, Asu Theisens, Mathé van der Zon.

de examinatoren, ervaren roeiers en basisinstructeurs

Bekijk alle foto’s van het examen in de galerij.

Verslag: Midweek Harmelen

6 juli 2019
Van de midweekcoördinator

Op woensdag 3 juli hebben wij met 12 roeiers een mooie tocht naar Harmelen geroeid.
Het doel was het natuurterrein De Kievit.

De Kievit kun je bereiken door met de boot tot de sluis in Harmelen te roeien en daar de boot vast te leggen aan bakboordkant. Je loopt over de sluis, steekt de straat over en dan het zandpaadje op. Na ongeveer 10 minuten lopen is het terrein aan de linkerkant.

Onder een hooibergkap staan stoelen en een tafel met daar onder brutale kippen en een haan waar wij onze meegebrachte koffie en brood hebben genuttigd.

Daarna het prachtige natuurterrein op met vele bloemen en grassen.

En natuurlijk de boomgaard niet vergeten. Het terrein is nu op zijn mooist. Ook hebben we het daggeldershuisje bezichtigd dat nog in oorspronkelijke staat was en ingericht.

Na anderhalf uur weer terug in de boot, en weer op naar Woerden met een tussenstop voor een ijsje bij Torino.

Het was een mooie tocht en aan te bevelen voor alle leden om een keer die kant op te gaan.

Alle foto’s vind je hier

Noot van de redactie: kijk hier op de website van ‘de Kievit’